Frank Valentino
Prijzen
1 x 40 min. live-on-tape : op aanvraag
Biografie Frank Valentino
Frank Valentino is reeds geruime tijd 'aanwezig' op de Vlaamse muziekwegen. Hij viel met brio op door zijn indrukwekkend stemgeluid in de Baccarabeker('81) en de Knokkecup('83). Eind 1991 werd hij voor zijn toen tienjarige carrière ontvangen op het Brugse stadhuis.
In tegenstelling tot de meeste nieuwbakken artiesten kon Frank dan ook gerelativeerd genieten van denderende suksessen toen Tien Om Te Zien werd opgestart. Sinds het begin van het programma zong hij moeiteloos al zijn singles op een glinsterende plaats in de gelijknamige top 10. "Delilah" als supertip bracht ooit de grote ommekeer, maar "Volare" en "Stand by me" zouden hem zijn totnogtoe hoogste posities opleveren : een wekenlange DERDE plaats in de hitparade. Ambities reiken uiteraard naar het hoogste standje op het erepodium... Ook daarna koos Frank niet voor de gemakkelijkste manier. Door jarenlang zwoegen in de zalen, kon hij de laatste jaren kijken op een overvolle agenda. Hij is tevens steeds nuchter gebleven in zijn vraagprijs. "Ik werk liever véél aan een schappelijke prijs, dan twee maal per maand aan een gastronomisch bedrag..." is zijn visie. Frank werkt moeiteloos een slordige 200 optredens per jaar af. Hij zingt die allemaal "live" en niet korter dan 45 minuten, met tape of de begeleidingsgroep maar liefst visueel aangekleed met zijn 'Company'. Frank schreed zo nu en dan eventjes de Nederlandse grens over. Zijn aangenaamste ervaringen koestert hij sinds zijn optredens met het zeventig man tellend Metropole Orkest o.l.v. Harry Van Hoof in de Central studio's in Utrecht. Op aanvraag van de EO was Frank er meer dan eens te gast om vakkundig live radioprogramma's te verzorgen met een 'sympfonisch' tintje. Wat 'live' voor de radio betreft, had Frank overigens een zowat vaste plaats in BRT1 programma's als Showuur en Big Band Aperitief. Zijn allereerste langspeelplaat werd op Nederlandse bodem opgenomen en uitgebracht door Johnny Hoes. Na deze uitgave daterend uit 1982 volgden tot op de dag van vandaag een tweede langspeler en vier full-cd's. "Ik hunker al lang weer naar een nieuw album, het heeft al lange tijd genoeg geduurd. Op eigen initiatief maakte ik alvast een 37 opnamen waarin ik alle registers opentrek. In eigen beheer verdeelden we deze liedjes over een tweetal collectors-cd's. Ik vind trouwens dat mijn stem haar 'ouderdom' heeft bereikt, zodat ze de juiste kleur en klank heeft om dàt gevoel erin te leggen dat sommige liedjes broodnodig hebben." Frank is overigens ook 'verbaal' van diverse markten thuis. Hij vindt het een must voor een zingend artiest dat hij op een beschaafde manier zijn mond kan roeren. Commercials en radio-programma's zijn hem dan ook niet vreemd. Eind 1995 was hij 'de aangever' bij de komische theatershow van Dirk Van Vooren . De lijvige bundel tekst en de diverse typetjes in het avondvullend programma waren een enorme uitdaging. Het waren Frank's voorzichtige stappen naar 'akteren' toe en het deed smaken naar meer. De unaniem goeie kritieken en lovende woorden in de pers wakkerden die wens nog wat aan, maar echte initiatieven of aanbiedingen bleven uit. Vanaf 1989 kon Frank rekenen op een stevige fanclub : Companyclub. Bij de opstart van Tien Om Te Zien boven de doopvont gehouden, mocht de club inmiddels zo'n 1.700 inschrijvingen noteren verdeeld over de vijf Vlaamse provincies. De fanclub bruiste van de aktiviteiten : een jaarlijkse reis, een trip, een boottocht, een Valentino-karaoke, een fanavond, een barbecue, een verjaardagsshow... en heel wat aandacht voor de ingeschrevenen. Vier maal per jaar kregen allen een informatief clubblad (Hello!). Tineke (drijfveer van de club) was bij ieder optreden aanwezig met een stand vol gadgets. Er bestaan valentino-pins, handdoeken, pantoffels, parfum, petjes, sjaals, lampjes, kalenders, aanstekers, sleutelhangers, voorschortjes, autokussentjes, buttoms, videodozen, zonnebrils, stiften, video's, foto's, enz.... Een aandachtige lezer merkt op dat we in de laatste regels in de verleden tijd beginnen spreken. Is de carrière van Frank Valentino dan ten einde ? Helemaal niet ! Frank is wel diep ontgoocheld in de Vlaamse muziekwereld en vooral in de mensen die er de scepter zwaaien. De carrière van Frank raakte door toedoen van slechte platenfirma's met alle gebrek van enig management en planning de laatste jaren in het slop. Frank begon noodzakelijkerwijze te werken op kleinere locaties, maar door gebrek aan exposure op tv en radio daalde de populariteit. Hij wilde zijn carrière geen langzame dood laten sterven, maar realiseerde een projekt dat al jaren in zijn fantasie leefde : The Fantasy. Hij zingt er elke zaterdag op zijn eigen podium en kan er zodoende een zeer gevarieerd en uitgebreid repertoire brengen. Hij heeft er heel veel nieuwe vrienden en fans leren kennen, maar vele van zijn 'vroegere fans' zijn hem blijkbaar niet naar zijn eigen taverne gevolgd. Bizar, pijnlijk ook na al die jaren, eens te meer een grote mensenkennis opgedaan. Frank doet dan bijna ook geen optredens meer 'buitenshuis'. Daardoor is zijn kalender flink afgeslankt. Hij zorgt er immers voor dat zijn optreden in zijn eigen taverne hoedanook doorgaat en laat geen opdrachten elders toe op hetzelfde tijdstip. Sindsdien wil hij onder geen enkele voorwaarde nog afstappen van de vastgestelde gage. Privé is Frank heel gelukkig : hij strààlt sinds zijn huwelijk met Sandra. Zij is twaalf jaar jonger (01/12/69) en ze leerden mekaar kennen toen Sandra amper zestien was. Hoewel Frank's zoon Steve (05/09/79) permanent bij hen is, is het gezinnetje echt kompleet sinds de komst van de jonge Robin (3/5/94) en niet zo heel lang geleden werd Frank ook nog trotse vader van Fenne (10/03/97). Samen wonen zij in een rustige buurt in Sint Michiels rond Brugge 'in de achtertuin van het Boudewijnpark'. Een knus huisje, net op hun maat, waar 's zomers vooral de tuin en het terras de leeftruimte zijn. Brugge is altijd de vaste stek van Frank geweest. Hij groeide op in de binnenstad waar tussen de O.L.V.-kerk en het Begijnhof zijn ouders een winkel hadden. Hij liep er school bij de Broeders Xaverianen en doorliep de laatste jaren van de Moderne Humaniora in het Brugse Atheneum. "Ik had de mogelijkheid om nog verder te studeren, maar de muziekmicrobe had me toen al te zeer te pakken..." Brugge vindt hij een mooie historische stad, maar ècht verknocht eraan is hij nu ook weer niet. "De leefbaarheid heeft er de voorbije jaren nogal ingeboet om het toerisme en de historische waarde nog verder op te krikken." Frank was blij toen hij jaren geleden van zijn hobby zijn beroep kon maken. Dat wil niet zeggen dat hij geen andere hobby's zou hebben. Op sportief vlak geeft hij de voorkeur aan een ritje op de fiets of een baantje zwemmen, een sauna kan hem wonderlijk verkwikken. Met zijn ganse gezin deelt Frank een passie voor Disney. Hij bezoekt geregeld het themapark Disneyland in Parijs en alles wat maar met Mickey Mouse te maken heeft kan een plaatsje krijgen bij hem thuis. Hij knutselt graag in zijn vrije uurtjes en ook hierin is een Disney-knutsel zijn favoriete bezigheid. De laatste keer dook Frank de studio in, in opdracht van Assekrem, in december 1996. Al die tijd zijn geen opnamen meer van de artiest gemaakt. In Lex De Groot 's LDG-studio met Fred Bekky werd nochtans een aardig hitje opgenomen. "DAT WEET JE" werd ontelbare keren gedraaid op Radio 2, waar vooral HITWINKEL voor dagelijkse promotie zorgde. 1997 "DAT WEET JE" werd voorgesteld in Tien Om Te Zien op 12 maart en op 22 maart in De Muziekdoos. Op 16 april was er de uitzending waar de plaat binnenkwam in VTM's hitparade. De opvolger deed een te lange tijd op zich wachten en uiteindelijk koos de firma voor een liedje dat al enige tijd in de schuif lag. "GEK OP DANSEN" was dan ook de laatste single van een Vlaams artiest die andermaal nooit de aandacht kreeg die zijn talent verdiende. Wordt vervolgd ? Kan... Eind 1998 werd Frank gekontakteerd door Raymond Felix (manager Sha Na). Frank diende zich vlug klaar te maken voor een nieuwe opname (Ik hou van alle vrouwen). Enkele dagen later volgde een nieuwe opname (In de sauna, geschreven door Frank Dingenen). Sindsdien wacht Frank op de release...
Foto's
